Sąd Najwyższy 16 February 1995, I PRN 122/94

Wyrok z dnia 16 lutego 1995 r.

I PRN 122/94

Pracownik, który nie stawia się do wyznaczonego mu przez pracodawcę na

podstawie art. 42 § 4 k.p. miejsca pracy, położonego w innym mieście, a stawia

się do pracy w dotychczasowym miejscu, nie wykazuje zamiaru porzucenia pracy

w rozumieniu art. 65 § 1 kodeksu pracy.